Күзгі ауылдың кеші

Кешкі ауыл,

Тым-тырыс.

Бірең-сараң адамдар,

Көше тыныш.

Тек сыбдыры естіледі,

Ағаштың.

Сары жапырақ,

Қоңыр талдар.

Ұсқыны қашқан теректер,

Сонда да бірақ,

Жанға жылу береді.

Күңіренген,

Көңілсіз,

Тұман басқан денені.

Сәл де болса,

Сергітеді.

Шамдар жанды,

Яғни, сағат сегіз болғаны.

Ылғи шамды,

Осы уақытта жағады.

Қолда қалам,

Және қағаз бүктелген.

Ақын болсаң

Түсінесің,

Еркем сен.