Терезеге телміріп...

Жылай-жылай таусылды тамшы жасым,

Ойлай-ойлай өзіңді солды басым.

Келмейтінің белгілі бетенеден,

Сағыныштан құса боп атты таңым.

Оянады пенделер сабылысқан,

Қым-қуыт тіршілікпен жолығысқан.

Менде тұрдым орнымнан ұйықтағандай,

Мең-зең күймен ұйқысыз жаңылысқан.

Терезеге қараймын пердені ашып,

Қар жауыпты далаға ұлпа шашып.

Қар бетінде бірең-сараң іздер жатыр,

Бері емес, кері қарай қадам басып...