Ал сіз білдіңіз бе?

Бала күнгі арман, қиялыма кейде отырып алып қарсы шығам, мүмкін есейе бастаған шығармын-ау деймін

Авторларды қолдау орталығы

mediabugin@gmail.com

Бір кездері ауылда өзен жағасында жүгіріп жүрген бала едік. Таңның атысы, кештің батысы балтырымыз қарайып, басымыздан күн өткенше өзенді өрлей шапқылап жүріп балық қуатын едік. Бəріміз де шұрылдаған баламыз, айғайымыз тау тастан қайта жаңғырық болып естіліп тұрады.

Жазғы күннің нөсерлі жаңбырына да қарамай жал-жалда жарыса жүріп рауғаш теретінбіз. Ал сол рауғаштың дəмін айтсаңшы, əлі күнге таңдайымда тамылжып тұр.

Аспаннан ағараңдап ұшақ көрінсе тұра кеп артынан қумақ боламыз.

Бірақ бейкүнə балалардың бұл қалауы орындала қойсын ба?!

Жанынан бір көру арманымыз еді. Біздің ойымызша, ұшақ аспаннан кішкентай көрінгенімен үлкендігі біздің ауылдай болатын, сол үшін де бізге қонбай кетеді деп өзімізді алдаймыз.

Жүгіре жүріп бəріміз айғайға баса

Самалет, вертолет

біздің үйге қона кет ,

Мені өзіңмен ала кет... -

деп, үмітіміз үзіле артында қаламыз.

Ал, сол Самалет бір алып кетсе, алысқа-а-а апарып тастайды деп кім ойлаған...

Айдар

Айдар

Беттер

ПРОФИЛЬ

Ал сіз білдіңіз бе?